Delen

De afgelopen week werden we geconfronteerd met de uitslag van verkiezingen en de gevolgen daarvan in de Verenigde Staten en ver daarbuiten.
Waarschijnlijk heeft u daar uw mening over gevormd.
In dezelfde week was er de intocht van Sinterklaas, met op en top beveiliging i.v.m. mogelijke demonstraties van voor- en tegenstanders van Piet.
Waarschijnlijk heeft u daar een mening over gevormd.

Afgelopen zondag was er een regiodienst van de vrijzinnige geloofsgemeenschappen (Renkum, Bennekom, Rhenen, Veenendaal, Lunteren en Ede).
Ik mocht in deze viering voorgaan en het thema was: Delen.

We hebben deze zondag veel gedeeld. Lief en leed, mooie momenten, zorgen.

Maar ik ben iets vergeten.

Ik ben vergeten te melden dat er 1 soort delen is die je niet moet doen en dat is oor-delen.
En helaas doen we dat soms vaker dan het delen van lief en leed.
Ik heb het afgelopen half jaar geprobeerd iets van de Amerikanen te begrijpen, door me door allerlei bronnen te laten informeren (nieuws, documentaires, een Amerikaan zelf die over was in Nederland) en ik ben veel wijzer geworden.
Ik ben te weten gekomen dat ik niets weet. En dat ik dus niet kan oordelen. Ik kan me zorgen maken, ik kan mijn zorgen delen. Maar ik heb er niets aan om te oordelen.
Want ik ben iets gaan begrijpen van alles wat meespeelt in de keuzes die gemaakt zijn.
Ik heb me proberen te verdiepen in de discussie over de kleur van Piet. Ik heb voor- en tegenstanders uit allerlei culturele groepen gehoord, ik heb veel gelezen en ik ben te weten gekomen dat ik niets weet. Ik maak me zorgen om het kinderfeest. Maar ik heb er niets aan om te oordelen omdat ik iets ben gaan begrijpen van de voor- en tegenstanders.

Zo probeer ik dus recht te zetten wat ik vergeten ben te melden: deel waar nodig, maar oordeel niet.

In alle verhalen die ik als voorganger en ook als docent hoor kan ik allerlei meningen hebben, maar als ik ga oordelen kan ik de ander niet helpen, niet ondersteunen in de vragen, de zorgen, het verdriet wat bij iemand speelt.
Als ik luister probeer ik met vallen en opstaan de Godsnaam uit te dragen. Ik ben.  
Meer kan ik niet.

Ik deel in je zorgen, ik deel hopelijk ook in je vreugde, maar ik probeer niet te oordelen, want ik ben jou niet, en ik weet maar zo weinig.

Ik hoop dat u dit wilt delen.